معمولا اولین چیزی که با نگاه کردن به تصویر پل گلدن گیت توجه را جلب می‌کند جوشکاری تمیز آن نیست. "اهمیت صنعت جوشکاری"، وقتی خودنمایی می‌کند که موقع مشاهده یک جسم کوچک یا بزرگ، اول متوجه هنر جوشکاری‌ی شوید که با مهارت و ظرافت به آن شکل داده است. اگر شک داشتید، جوشکاری نه تنها بهترین راه برای اتصال دو فلز است، بلکه تنها راه برای ساختن دو قسمت مختلف است به شکلی که بتوانند به عنوان یک تکه فلز عمل کنند. اما در جوشکاری، انواع مختلفی از فرآیندها وجود دارد که در این نوشتار تعدادی از رایج‌ترین آنها را توضیح خواهیم داد:  

۱. جوشکاری میگ

جوشکاری با گاز بی اثر فلز یا میگ یکی از ساده‌ترین انواع جوشکاری و از اولین جوش‌هایی است که یک مبتدی آن را می‌آموزد و وارد میدان اساتید این فن می‌شود. به این فرآیند جوش قوس الکتریکی GMAW یا گاز فلزی هم گفته می‌شود چون نوعی جوشکاری قوس الکتریکی است که به طور گسترده در صنایع استفاده می‌شود. اما چگونگی انجام آن به این شکل است که طی این فرآیند، در بین قطعات فلزی که باید جوش داده شوند یک سیم جوش جامد گرم می‌شود و در نهایت این دو ماده را به هم جوش می‌دهد و به فلز ی یکپارچه بدل می‌کند. آلیاژها و فلزاتی مثل فولاد ضد زنگ، آلومینیوم و سایر فلزات در شکل ورق‌های نازک برای جوشکاری میگ ایده‌آل هستند.  

۲. جوشکاری استیک (الکترود)

در همین رابطه بخوانید: اشکالات رایج در جوشکاری الکترود (SMAW) و روش‌های رفع آنها / بخش دوم

جوش استیک یا قوس فلزی محافظ (SMAW) یک نوع اساسی از جوشکاری است که جوشکاری قوس الکتریکی دستی یا جوش‌کاری محافظ شار هم نامیده می‌شود. این فرآیند جوشکاری در واقع یک شکل سنتی از جوشکاری است. این جوشکاری با استفاده از یک الکترود روکش‌دار پرکننده فلزی به نام استیک انجام می‌شود که در بین دو ماده‌ای که نیاز به جوش دارند قرار می‌گیرد و با عبور برق از آن مذاب می‌شود. برخلاف جوشکاری میگ، جوشکاری استیک کمی آسان‌تر است. این روش نیازهای اولیه جوشکاری یا جوشکاری خانگی و تعمیرات کوچک را تامین می‌کند و در کارهای تولیدی و ساختمانی هم کارایی بالایی دارد. موادی که معمولاً به این روش جوش داده می‌شوند شامل فولاد کربنی، چدن، فولاد کم آلیاژی هستند و همچنین فولاد با آلیاژ بالا. مواد دیگری که به ندرت روی آنها از این متد استفاده می‌شود، عبارتند از نیکل، مس و آلیاژهای آن.  

۳. جوشکاری تیگ

جوشکاری با گاز بی اثر تنگستن یا تیگ یکی از روش‌های جوش قوس الکتریکی است که با نام جوش قوسی تنگستن گاز یا GTAW هم شناخته می‌شود. این روش برای طیف گسترده‌ای از زمینه‌ها قابل استفاده است، اما برای مقاصد صنعتی فوق‌العاده کارایی دارد و از آنجایی که از جوشکاری‌های دیگر پیشرفته‌تر است، به تخصص بالاتری نیاز دارد. این فرآیند که پیچیده تر از سایر روش‌هاست، از سیم جوش استفاده می‌کند و به یک مشعل تیگ نیاز دارد که الکترود را برای ایجاد قوس و در نهایت جوش گرم می‌کند. از این فرآیند می‌شود برای دسته‌ای از فلزات از جمله فولادهای کم آلیاژ، فولادهای ملایم، فولاد ضد زنگ، نیکل و آلیاژهای آن و غیره استفاده کرد!  

۴. جوشکاری قوس پلاسما

جوشکاری قوس پلاسما تا حدودی شبیه به جوشکاری تیگ و از انواع جوش قوس الکتریکی است که در مقایسه با انواع جوشکاری ذکر شده در بالا در کاربردهای بسیار بزرگ‌تری استفاده می‌شود. تفاوت عمده بین جوش قوس پلاسما و جوش تیگ در اینست که در این روش به جای تنگستن، گازهای یونیزه کننده حرارت ایجاد می‌کنند تا قوس تشکیل شود و در نهایت جوش را ایجاد ‌کند. این روش دارای کاربردهای مختلف در تیغه موتور و همچنین هوافضاست که باعث می‌شود جوش قوس پلاسما بهتر از سایر انواع جوشکاری در نظر گرفته شود.  

۵. جوشکاری پرتو لیزر

این نوع جوشکاری محدودیت یا شرایط کنترل شده زیادی ندارد و با استفاده از لیزر ایجاد می‌شود. در این روش با پرتو گرمای ثابت و متمرکزی که فراهم می‌شود دو قطعه فلز به هم متصل می‌شوند. جوشکاری پرتو لیزر معمولاً در جوشکاری‌های سنگین و کارهای صنعتی مثل تولید خودرو بکار می‌رود.

منبع: D&H Sécheron