متغیرهای مهم جوشکاری (بخش اول)

پنج متغیر مهم جوشکاری چیست؟

متغیرهای مهم زیادی را باید در نظر گرفت تا مهره جوشی با اندازه، شکل و عمق مناسب تولید شود. در این نوشتار شما را با این متغیرها آشنا می‌کنیم که عبارتند از:

جریان برق، طول قوس، زاویه، حرکت دست و سرعت

 

جریان برق در جوشکاری

از جمله متغیرهای مهم، حرکت مشعل با سرعت مناسب است که معمولاً اندازه و نفوذ مهره جوش را تعیین می‌کند.

جوشکارها برای تنظیمات جریان برق مناسب به نمودارهای دستگاه‌های جوشکاری و تولید کننده الکترود، مشخصات خاص روش جوشکاری انتخابی ِخود (WPS) و یا به صفحات فلزی نمونه با ضخامت یکسان مراجعه می‌کنند تا ببینید چه چیزی بهتر عمل می‌کند.

 

طول قوس در جوشکاری

اینکه جوشکار قوس سیم یا الکترود جوش را چقدر نزدیک به صفحه کار نگه ‌دارد هم می‌تواند بر میزان جریان و گرمای وارد شده به مفصل تأثیر بگذارد.

نزدیک به صفحه کار، جریان و حرارت در ناحیه جوش بالا باقی می‌ماند. اما اگر الکترود دورتر نگه داشته شود گرمای کمتری تولید  و پاشش بیشتری ایجاد می‌شود.

به عنوان یک قاعده کلی، در جوشکاری چوب طول قوس باید با قطر فلز الکترود مطابقت داشته باشد. به عبارت دیگر، اگر از میله ۸/۱ اینچی (۴.۵ سانتیمتر) استفاده می‌کنید، باید آن را به فاصله ۸/۱ اینچی از سطح مفصل نگه دارید. برای کاهش حرارت به حوضچه یا محدود کردن رسوب فلز جوش، می‌توانید طول قوس را افزایش دهید.

در عملیات تغذیه سیم (به عنوان مثال، روش میگ یا جوشکاری شار هسته‌ای)، سیم الکترود باید بیشتر از روش جوشکاری چوب از محل اتصال دور نگه داشته شود؛ به این دلیل که قوس متمرکزتر است و می‌تواند فلز را بسوزاند. به همین دلیل، کارآموزان تفاوت بین طول الکترود (از محل نوک تماس) و فاصله تماس با محل کار را هم باید یاد بگیرند.

تغییرات ESO (طول الکتریکال) یا CTWD (تماس تا فاصله کار) بدون در نظر گرفتن سرعت سیم تنظیمی بر روی دستگاه، بر جریان ورودی به داخل مفصل تأثیر می‌گذارد.

 

زاویه در جوشکاری

 

متغیر های جوشکار

نمودار ۱: سمت راست: زاویه حرکت؛ سمت چپ: زاویه کار

در حین جوشکاری باید دو زاویه را برای مشعل در نظر بگیرید:

زاویه کار و زاویه حرکت در جوشکاری

زاویه کار، یعنی زاویه بین مفصل و مشعل (یا میله)؛ در حالت ایده آل، مشعل خود را بر روی مفصل در حالت عمود یا ۹۰ درجه نگه می‌دارید. استثناء بزرگ این قاعده در مورد اتصالات T است، که در آن زاویه کار بین ۳۰ تا ۵۰ درجه متغیر است.

 

زاویه حرکت در جوشکاری

یکی از دیگر متغیرهای مهم، زاویه حرکت یعنی زاویه بین مشعل و خط حرکت دست است؛ برای مشاهده محل اتصال و حوضچه، جوشکار می‌تواند میله را تا ۱۰ درجه در جهت حرکت یا گاهی برخلاف جهت حرکت دست خود، حرکت بدهد.

همانطور که در نمودار۱ مشاهده می‌کنید، زاویه مشعل نسبت به قطعه کار (سمت چپ) ۹۰ درجه است و این اجازه می‌دهد حداکثر گرما و جریان روی شیار باز مفصل متمرکز شود. (این را به عنوان نمای روی صفحه کار در نظر بگیرید.)

سمت راست نمودار، یک زاویه حرکت با شیب ۱۰-۵ درجه را در امتداد مفصل نشان می‌دهد. این به جوشکار دید خوبی می‌دهد تا  آنچه را در حوضچه می‌گذرد، ببیند.

وقتی مشعل یا الکترود خود را می‌کشید، شیب به سمت حوضچه هدایت می‌شود که به نفوذ و ایجاد یک مهره ضخیم کمک می‌کند. بر عکس، وقتی که مشعل یا الکترود را فشار می‌دهید ، شیب از حوضچه دور می‌شود و همین نفوذ و حرارت وارد شده به فلز پایه را محدود می‌کند.

 

حرکت دست در جوشکاری

حرکت دست جوشکار هم یکی دیگر از متغیرهای مهم است که الکترود را در امتداد مفصل هدایت می‌کند. دستیابی به مهره‌های در هم آمیخته خیلی مهم است، اما کنترل نفوذ و گرما هم مهم است. در نوشتاری جداگانه، شما را با انواع مهره‌ها آشنا خواهیم کرد: بافتی، شلاقی، کشیدگی یا فشاری همه نمونه‌هایی هستند که با انواع حرکت دست ایجاد می‌شوند.

 

منبعhttps://weldguru.com/welding-parameters/