همه آنچه لازم است درباره جوشکاری بدانید

همه چیز درباره جوشکاری

جوش مکانی است که در آن دو قطعه فلزی توسط فرآیند جوشکاری بهم وصل شده‌اند. جوش همچنین به معنی عمل چسباندن دو قطعه فلز به یکدیگر با استفاده از گرمایی است که برای ذوب آن دو فلز در یک نقطه مشخص بکار می‌رود و بعد با استفاده از نیروهای فیزیکی مثل چکش‌کاری یا فشرده سازی برای صیقل دادن محل اتصال، کار تکمیل می‌شود.

 

فرآیند جوشکاری به چه معناست؟

فرآیند جوشکاری یک فرآیند ساخت است که در بین مواد، معمولاً فلزات یا ترموپلاستیک‌ها، اتصال ایجاد می‌کند.

تولید تقریباً هر محصول مدرنی شامل متصل کردن اجزای مختلف جداگانه است که در صورت نیاز به یک اتصال دائمی، معمولاً از جوشکاری استفاده می‌شود. فرآیندهای جوشکاری اغلب در صنایع زیر بکار می‌روند:

  • هوافضا
  • خودرو‌ سازی
  • کشتی سازی
  • ساختمان سازی
  • صنایع فولاد

در فرآیند جوشکاری، یک فلز ذوب می‌شود تا در بین قطعاتی که باید به هم متصل شوند نقش پل را ایجاد کند، به طوری که با انجماد آن فلز، قطعات با هم یکی می‌شوند. جوشکاری اغلب با فشار و گاهی اوقات همراه با گرما، برای ایجاد جوش انجام می‌شود.

تکنیک‌های متنوع جوشکاری

این تکنیک‌ها عبارتند از:

  • جوشکاری گازی قوس فلزی
  • جوشکاری زیر آبی قوس
  • جوشکاری اتوماتیک قوس
  • جوشکاری الکترو اسلاگ (خاص لایه‌های ضخیم)
  • جوشکاری پرتو لیزر
  • جوشکاری پرتو الکترونی

* امروزه، جوشکاری ربات در محیط‌های صنعتی امری عادی است و محققان به توسعه روش‌های جدید جوشکاری و درک بیشتر از کیفیت جوشکاری مشغول‌اند.

 

منابع قابل استفاده برای جوشکاری

از بسیاری از منابع انرژی مختلف می‌توان برای جوشکاری استفاده کرد، از جمله:

  • شعله گاز
  • قوس الکتریکی
  • لیزر
  • پرتو الکترونی
  • اصطکاک
  • امواج ماورای صوت

فرایند‌های جوشکاری

فرایندهای جوشکاری دو دسته‌اند:

۱. فرآیندهای همجوشی:

سطوح دو جزئی که قرار است متصل شوند باید در ابتدا تمیز شود، بعد نزدیک یکدیگر قرار گرفته و گرم شود تا با تشکیل استخر فلز مذاب، اجزای موردنظر به هم متصل شوند. برای افزودن فلز به محل اتصال، می‌توان از یک میله پرکننده استفاده کرد. همجوشی شامل فرایندهایی است، مثل:

  • جوشکاری اکسی استیلن
  • جوشکاری قوس فلزی حفاظ دار
  • جوشکاری گازی قوس فلز
  • جوشکاری گازی قوس تنگستن

۲. فرآیندهای فاز جامد:

در این فرایند، فلزاتی که باید به هم متصل شوند ذوب نمی‌شوند. در‌عوض، آنها معمولاً در اثر اصطکاک حاصل از کشیدن قطعات، تحت یک بار طبیعی گرم می‌شوند. این باعث نرم شدن فلزات و از بین رفتن آلودگی‌های سطحی آنها می‌شود. سپس لغزش متوقف می‌شود، بار طبیعی افزایش یافته و دو سطح بهم متصل می‌شوند. جوش اصطکاکی به طور گسترده‌ای برای پیوستن ِاجزایی که محور متقارن دارند و از دو نوع فولاد مختلف هستند، استفاده می‌شود.

سیم جوشکاری به چه معناست؟

سیم جوشکاری یک میله فلزی باریک است که مشتعل می‌شود تا یک قوس حرارتی ایجاد کند؛ سپس با تغییر دادن سیم نرم، از طریق چکش کاری یا فشرده سازی در زیر منبع گرمای بکار رفته، قطعات فلزی به هم جوش می‌خورند (جوشکاری).

سیم جوش در انواع و طبقه‌بندی‌های مختلف در بازار موجود است. کارهای مختلف جوشکاری و مواد فلزی پایه نیاز به سیم جوش متناسب با کاربرد خودشان دارند.

 

انواع سیم جوشکاری

سیم‌های جوشکاری، در واقع الکترودهای محافظت شده گازی و دارای طیف وسیعی از خواص مکانیکی، رفتار قوسی و کیفیت، با هزینه‌های مختلف هستند. سه نوع اصلی سیم جوشکاری عبارتند از:

– سیم جوش قوس فلز گازی جامد (GMAW)

– سیم کامپوزیت GMAW (با هسته فلزی)

– سیم جوش قوس هسته‌ای شار محافظت شده با گاز (FCAW)

بعد از تعیین نوع سیم مناسب، مهم است که قطر سیم و مواد شیمیایی مناسب برای کاربرد درست، انتخاب شود. چون بعنوان یک نقطه ضعف بالقوه، در صورت استفاده نادرست سیم برای یک کاربرد خاص، به دلیل ناسازگاری که با فلز پایه جوش داده شده دارد، حالت اشتعال سیم برمی‌گردد.

منبع: corrosionpedia.com