جوشکاری خط لوله چیست (بخش اول)

درباره جوشکاری خط لوله چه می دانیم؟

از خط لوله برای انتقال گاز، آب، روغن و مایعات دیگر از نقطه‌ای به نقطه دیگر استفاده می‌شود و از آنجا که همه لوله ها با یک طول ثابت تولید می‌شوند، برای اتصال آنها و ساخت کیلومترها خط لوله، نیاز به جوشکاری وجود دارد. بنابراین، جوشکاری خط لوله یک فعالیت بسیار مهم در ساخت خطوط لوله و همیشه حرفه‌ای سخت بوده است. جوشکاری لوله و خط لوله در صنایع ساختمانی، میادین نفت و گاز، صنایع آب، مغازه‌های تولیدی، صنایع انرژی هسته‌ای و غیره برای ایجاد خط لوله جدید یا تعمیر لوله‌های قدیمی مورد نیاز است.

 

چالش های جوشکاری خط لوله چیست؟

جوشکاری خط لوله، شامل جوشکاری‌های متنوعی است که در امتداد محیط لوله‌هایی که باید به هم متصل شوند انجام می‌شود. در مقایسه با جوشکاری لوله در کارخانه‌های معمولی، جوشکاری بر روی خط لوله چالش‌های مختلف دیگری را ایجاد می‌کند. جوشکاری این خطوط باید مطابق با کدهای ASME (جامعه آمریکایی مهندسین مکانیک) مربوطه مثل B 31.4 ، B 31.8 ، ASME BPVC و غیره باشد.

توجه داشته باشید که تفاوت خاصی بین جوشکاری لوله و جوشکاری روی خط لوله وجود دارد. جوشکاری لوله معمولاً به جوشکاری لوله‌ها در داخل کارخانه‌های شیمیایی و پالایشگاه‌های نفت اشاره دارد که در آنها طیف متفاوتی از اندازه و مواد لوله‌ای نیاز به جوشکاری دارد. برعکس، جوشکاری خط لوله بر روی لوله‌های جوش با اندازه و مواد یکسان که در صدها کیلومتر گسترده شده‌اند متمرکز است.

جوشکاری خط لوله

رایج‌ترین فرآیندهای جوشکاری خطوط لوله

معمولاً از فرآیندهای جوشکاری زیر به طور گسترده‌ای برای این نوع جوشکاری استفاده می‌شود:

جوشکاری قوس فلزی محافظ، جوشکاری قوس فلزی گاز، جوشکاری قوس شار هسته‌ای، جوشکاری قوس غوطه‌ور و

جوشکاری قوس تنگستن گاز

 

جوشکاری خط لوله به روش قوس فلزی محافظ (SMAW)

جوشکاری قوس فلزی محافظ با نام جوشکاری Stovepipe هم شناخته می‌شود. در این روش خطوط لوله از راه ذوب الکترودها با حرارت ایجاد شده توسط قوس الکتریکی جوش داده می‌شوند. تعداد پاس‌های مورد نیاز معمولاً با ضخامت لوله، اندازه الکترود، موقعیت جوش و جریان مورد استفاده برای جوشکاری خط لوله متفاوت است. قانون معمول انگشت شست برای این نوع جوشکاری اینست که برای هر ۱.۸ اینچ (۳.۲ میلیمتر) ضخامت لوله یک پاس در نظر گرفته می‌شود. قطر الکترود برای جوشکاری خط لوله معمولاً از ۱.۸ اینچ تا ۳.۱۶ اینچ (۳.۲ میلیمتر تا ۴.۸ میلیمتر) متغیر است.

 

مزیت جوشکاری خط لوله به روش قوس فلزی محافظ

مزیت اصلی جوشکاری خط لوله به این روش، اینست که تجهیزات جوش ساده و قابل حمل است. همچنین در هنگام جوشکاری نیازی به شار یا گازهای محافظ نیست. با این حال، بهره‌وری در این روش کم است زیرا حرکت دست سرعت پایینی دارد ‌.

جوشکاری خط لوله

جوشکاری خط لوله به روش قوس گاز (GMAW)

در مقایسه با روش SMAW، جوشکاری روی خط لوله به این روش بهره‌وری بالاتری دارد، اما برای کار با کیفیت عالی این روش نیاز به کنترل بهترِ متغیر ِجوشکاری دارد. راندمان رسوب بالا (۹۰ تا ۹۷ درصد) با تولید دود کم از مزایای GMAW است. چون این روش به طور کلی با استفاده از تجهیزات نیمه اتوماتیک/ اتوماتیک انجام می‌شود، هزینه آن افزایش می‌یابد.

 

جوشکاری خط لوله به روش قوس شار هسته‌ای

این جوشکاری با استفاده از ماشین آلات نیمه اتوماتیک انجام می‌شود. علاوه بر بهره‌وری بالا و قابلیت‌های جوشکاری عالی، جوشکاری خطوط با این روش، در مقایسه با GMAW محدوده عملیاتی وسیع‌تری دارد. با این حال، باد معمولاً باعث ایجاد اختلال در گاز محافظ می‌شود که به نوبه خود ممکن است باعث نقص تخلخل شود.

در صورت جوشکاری با قوس الکتریکی ِخود محافظ، گاز محافظ خارجی مورد نیاز نیست. با این حال، در این روش میزان رسوب‌گذاری در مقایسه با فرآیند جوشکاری قوس محافظ با گاز کمتر است.

 

ادامه مطلب در بخش دوم

منبعhttps://whatispiping.com/pipeline-welding/